Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ


ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Ντέιβιντ Κούπερ, "Η γραμματική της ζωής", μετάφραση Χρύσα Τσαμαδού, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1978.




ΝΤΙΕΓΚΟ ΒΑΛΕΡΙ!



DIEGO VALERI


UNA ROSA

S'aprono ancora sere come laghi
pallidi sopra i tetti d'oro,
lieve tremando nella ferma luce
la sparsa ansia degli alberi.
E più non c'è memoria o pianto: solo
un batter d'occhi del cuor che si desta
dal suo sonno di pietra e te rivede,
chiaro lume di vita, meraviglia
rivelata e segreta della vita
che vive. E il cielo è il cielo.
E una rosa è fiorita in qualche luogo
del mondo, inebbriando tutta l'aria
della sera che dilaga sul mondo.

Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018

ΟΙ ΦΙΛΕΣ ΣΟΥ ΟΛΕΣ ΠΟΥ ’ΧΕΙΣ…



MARTIALIS


ΟΙ ΦΙΛΕΣ ΣΟΥ ΟΛΕΣ ΠΟΥ ’ΧΕΙΣ…

Οι φίλες σου όλες που ’χεις είν’ παλιόγριες·
ασκημομούρες πιο πολύ ακόμη κι από τέρατα.
Τα χούφταλα τώρα τούτα εσύ τα κουβαλάς μαζί σου
στους περιπάτους, στα συμπόσια και στα θέατρα.
Στο πλάι τους κουκλάρα δείχνεις, Φάβουλλά μου·
σα φίνο μοιάζεις γκομενάκι, σαν ξεπεταρούδι.


Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.


ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ


 
ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

Πλάτων, "Θεαίτητος", εισαγωγή & μετάφραση Ιωάννης Ν. Θεοδωρακόπουλος, Αθήνα 1980.
 



 

ΤΖΟΒΑΝΝΙ ΠΑΣΚΟΛΙ!



GIOVANNI PASCOLI


[COME UN ARCA D’AROMI OLTREMARINI]

Come un arca d’aromi oltremarini
Il santuario, a mezzo la scogliera
Esala ancora l’inno e la preghiera
Tra i lunghi intercolunnii de’pinni.

E trema ancor de’ palpiti divini
Che l’hanno scosso nella dolce sera
Quando dalla grand’abside severa
Uscia l’incenso in fiocchi cilestrini.

S’incurva in una luminosa arcata
I ciel sovr’esso: alle colline estreme
Il Carro e fermo e spia l’ombra che sale 

Sale con l’ombra il suon d’ una cascata
Che grave in il silenzio sacro geme
Con un sospiro eternamente uguale.

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

ΜΠΑΣΟ



JOSÉ MARIA PALLAORO


ΜΠΑΣΟ

Στον κήπο
πίσω από τις πλάκες
ένας γείτονας άνοιξε την τρύπα

με το ίδιο φτυάρι
με το ίδιο χώμα

με τη στάχτη απ’ τη φωτιά
της προηγούμενης νύχτας

εσκέπασε το σκάμμα

ακολούθησε η σιωπή των ημερών,
και σήμερα ήρθαν οι πρώτες βροχές
που ανανεώνουν τη μνήμη του



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής. 

Η ΡΩΜΗ ΜΕ ΠΑΙΝΕΥΕΙ ΣΥΜΠΑΣΑ…



MARTIALIS


Η ΡΩΜΗ ΜΕ ΠΑΙΝΕΥΕΙ ΣΥΜΠΑΣΑ…

Η Ρώμη με παινεύει σύμπασα και μ’ αγαπάει, ω, πόσο!
Και τραγουδά τους στίχους μου· στα χέρια τούς κρατάει
ο κόσμος ο καλός… ναι, οι φιλαναγνώστες απαξάπαντες.
Για δες αυτόν εκεί όμως πώς φουντώνει, κιτρινίζει, του τη δίνει –
απ’ το κακό του τρέμει, βρίζει σα χαμίνι… Αυτό με φτιάχνει
εμένα, κι έτσι θέλω να μ’ αρέσουν τα στιχάκια τα δικά μου!



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.