Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

ΗΜΙΦΩΣ




RENÉ CHAR


ΗΜΙΦΩΣ

Ήμουν σ’ έν’ από ’κείνα τα δάση όπου ο ήλιος δεν μπορεί να τρυπήσει και νά ’μπει μέσα, μα όπου, τη νύχτα, τα τρυπούν και μπαίνουνε τ’ άστρα. Τούτος ο τόπος δεν είχε άδεια να υπάρχει, μόνο και μόνο επειδή η ιερά εξέταση των κρατών είχε παραμελήσει το θέμα του. Οι δε εγκαταλελειμμένες δουλείες αποτελούσαν για μένα σημάδια της περιφρόνησής τους. Ο βραχνάς της επιβολής ποινών μού είχε αφαιρεθεί. Τόπους-τόπους η ανάμνηση μιας δύναμης εθώπευε τη χωριάτικη φούγκα της χλόης. Κυβερνιόμουν δίχως να το ξέρω, μέσα όντας σε παραφορά γαλήνια. Ήμουν το ταίρι των πραγμάτων που ’χαν ένα μυστικό και κρατιότανε κάτω απ’ την αχτίδα μιας φτερούγας. Το ουσιώδες, ως επί το πλείστον, ποτέ δεν γεννιέται, και όσοι το κατέχουν δεν γίνεται να το ανταλλάξουν δίχως να πάνε άπατοι. Ουδείς συναινεί στο ν’ απολέσει ό,τι κατάχτησε με την αιχμή του πόνου του! Διαφορετικά θα ήταν η νιότη και η χάρη, πηγή και δέλτα θά ’χανε την ίδια διαύγεια.
  Ήμουν σ’ έν’ από ’κείνα τα δάση όπου ο ήλιος δεν μπορεί να τρυπήσει και νά ’μπει μέσα, μα όπου, τη νύχτα, τα τρυπούν και μπαίνουνε τ’ άστρα με αφορμή εχθρότητες ασυμφιλίωτες.



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΤΖΟΡΤΖΙΟ ΜΑΝΓΚΑΝΕΛΛΙ!




GIORGIO MANGANELLI


SCRIVI, SCRIVI

Scrivi, scrivi;
se soffri, adopera il tuo dolore:
prendilo in mano, toccalo,
maneggialo come un mattone,
un martello, un chiodo,
una corda, una lama ;
un ustensile, insomma.
Se sei pazzo, come certamente sei,
usa la tua pazzia : i fantasmi
che affolano la tua strada
usali come piume per farne materassi;
o come lenzuoli pregiati
per notti d’amore;
o come bandiere di sterminati
reggimenti di bersaglieri.

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

ΠΑΖΟΛΙΝΙ!




PIER PAOLO PASOLINI


TU SEI LONTANA

Tu sei lontana.
Appari dove si crede,
si lavora, ci si dà da fare:
ma sei dove non si crede,
non si lavora, non ci si dà da fare.
Richiamata qua da un obbligo
che si ha vivendo,
resta la realtà della tua lontananza,
come una lastra di vetro
fra te e il mondo.
Senza che ce lo siamo mai detto,
la mia anima era spesso con te,
dietro quel vetro…

ΝΤΕΡΕΚ ΓΟΥΩΛΚΟΤ!




DEREK WALCOTT


LOVE AFTER LOVE

The time will come
when, with elation
you will greet yourself arriving
at your own door, in your own mirror
and each will smile at the other’s welcome,

and say, sit here. Eat.
You will love again the stranger who was your self.
Give wine. Give bread. Give back your heart
to itself, to the stranger who has loved you

all your life, whom you ignored
for another, who knows you by heart.
Take down the love letters from the bookshelf,

the photographs, the desperate notes,
peel your own image from the mirror.
Sit. Feast on your life.

Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

ΚΑΤΑΚΑΗΜΕΝΕ ΚΑΤΟΥΛΛΕ, ΓΙΑ ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙΣ




CATULLUS


ΚΑΤΑΚΑΗΜΕΝΕ ΚΑΤΟΥΛΛΕ, ΓΙΑ ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΕΙΣ

Κατακαημένε Κάτουλλε, για κοίτα να συνέλθεις·
κι εκείνο που δεν βλέπεις πια πες πήγε στα κομμάτια.
Χιλίων ήλιων χίλια φώτα αστράφτανε –θυμάσαι;–
για σένα τότε που η μικρούλα σ’  έσερνε απ’ τη μύτη,
το αμόρε σου, που αγάπαγες πολύ, όσο καμιάν άλλη.
Και τι παιχνίδια σού ’κανε, τι νάζια και τι σκέρτσα,
και πόσο σ’ άρεσαν – το κάτεχε το πίτσι-πίτσι!
Αλήθεια: χίλιων ήλιων χίλια φώτα σε φωτάγαν.
Κι αν τώρα δεν γουστάρει πια, άβουλος εσύ μη μείνεις!
Μην κυνηγάς ό,τι έφυγε· μην πέφτεις στη μιζέρια!
Τον νου και την ψυχή σου τόνωσε, και θάρρος δείξε!
Καλό μου κοριτσάκι, άει στο καλό, και δεν κωλώνει
ο Κάτουλλος – σιγά! Μην περιμένεις παρακάλια!
Εσύ θα κλαις!... Κι αλί στο πράμα σου – θα πιάσει αράχνες!
Άει χάσου, καριολίτσα, για όση σού ’χει μείνει ζήση!
Στο σπίτι ποιόν θα μπάζεις; Σε ποιόν θα λες δικιά σου είμαι;
Και ποιόν θε να φιλάς, να του δαγκώνεις τα χειλάκια;
Εσύ, όμως, Κάτουλλε, για σύνελθε! Για δείξε θάρρος!



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.