Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Η ΛΗΘΗ




VICENTE ALEIXANDRE


Η ΛΗΘΗ

Δεν είναι το τέλος σου σαν κύπελλο μάταιο
που πρέπει ν’ αδειάσει. Πέτα το κράνος και πέθανε.

Γι’ αυτό κρατάς και αργά-αργά σηκώνεις στο χέρι σου
μια λάμψη ή τη θύμησή της, και καιν τα δάχτυλά σου,
σαν χιόνι ξαφνικό και αναπάντεχο:
τί είναι, ενώ δεν ήταν· και τί, ενώ ήτανε, σωπαίνει τώρα.
Καίει το κρύο, και στα μάτια σου εσένα η ανάμνησή του
γεννιέται. Το νά ’χεις αναμνήσεις είναι άσεμνο·
κι ακόμα χειρότερα: θλιβερό. Ξεχνώ σημαίνει πεθαίνω.

Απέθανεν αξιοπρεπώς. Ό,τι διαβαίνει ο ίσκιος του είναι



Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΡΕΝΕ ΣΑΡ!




RENÉ CHAR


JOUVENCE DES NEVONS

   Dans l'enceinte du parc,
   le grillon ne se tait que
   pour s'établir davantage.


Dans le parc des Névons
Ceinturé de prairies,
Un ruisseau sans talus,
Un enfant sans ami
Nuancent leur tristesse
Et vivent mieux ainsi.

Dans le parc des Névons
Un rebelle s'est joint
Au ruisseau, à l'enfant,
A leur mirage enfin.

Dans le parc des Névons
Mortel serait l'été
Sans la voix d'un grillon
Qui, par instants, se tait.

Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ




JOSÉ EMILIO PACHECO


Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Αναρωτιέμαι σαν τί μπορώ να κάνω μαζί σου
Τώρα που έχουνε περάσει τόσα χρόνια,
Οπού έπεσαν οι αυτοκρατορίες,
Κατέστρεψε η πλημμύρα τους κήπους,
Ξεθώριασαν οι φωτογραφίες
Και στους ιερούς τού έρωτα τόπους
Εμπορικά καταστήματα σηκώνονται πια και γραφεία
(Με ονόματα γραμμένα, φυσικά, πάντα στα αγγλικά).

Αναρωτιέμαι σαν τί μπορώ να κάνω μαζί σου
Και σκαρώνω κάποιο ψευδοποίημα
Που δεν πρόκειται ποτέ σου διαβάσεις
 Ή, κι αν τυχόν το διαβάσεις,
Αντί για τη σουβλιά που σου δίνει η νοσταλγία,
Το κριτικό σου απλώς θα προκαλέσει χαμόγελο.


Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής.

ΣΥΛΒΙΑ ΠΛΑΘ!




SYLVIA PLATH


MAD GIRL’S LOVE SONG

"I shut my eyes and all the world drops dead;
I lift my lids and all is born again.
(I think I made you up inside my head.)

The stars go waltzing out in blue and red,
And arbitrary blackness gallops in:
I shut my eyes and all the world drops dead.

I dreamed that you bewitched me into bed
And sung me moon-struck, kissed me quite insane.
(I think I made you up inside my head.)

God topples from the sky, hell's fires fade:
Exit seraphim and Satan's men:
I shut my eyes and all the world drops dead.

I fancied you'd return the way you said,
But I grow old and I forget your name.
(I think I made you up inside my head.)

I should have loved a thunderbird instead;
At least when spring comes they roar back again.
I shut my eyes and all the world drops dead.
(I think I made you up inside my head.)"

ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΡΥΦΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ




ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ


ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΡΥΦΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Κλαδιά, τσουβάλια, κάρβουνο, κλουβιά, τα κλειδιά στην καρέκλα·
δεύτερη, τρίτη σκάλα. Η γυναίκα γυμνή πίσω απ’ την πόρτα.
Οι γλάστρες στο διάδρομο. Ο κουτσός στο λουτρό. Το ξύλινο πόδι του
με την κόκκινη κάλτσα στη γωνιά. Είχα ζητήσει – λέει –
μιαν άλλη γλώσσα, μόνον με σύμφωνα, με κλειστούς ήχους,
να πω επιτέλους απρόσκοπτα κείνα που αιώνες κι αιώνες
όλοι αποσιωπήσαν ή αλλοιώσαν τόσο που πια δεν εκφράζουν
παρά τη μια απ’ τις δυό αυλακιές της άρνησης ανάμεσα στα φρύδια,
ενώ το παραπαίδι του κρεοπωλείου με μια φυσαρμόνικα της τσέπης
κάνει τα δώδεκα σφαγμένα αρνιά να κλαίνε στα τσιγκέλια.

               Αθήνα, 14.Ι.73



Από την ποιητική συλλογή: Προσωπίδες (1972-1973).
Από το βιβλίο: Γιάννης Ρίτσος, «Ποιήματα», τ. ΙΑ΄, Κέδρος, Αθήνα 1993, σελ. 131.